Montechiaro “Arteliquida” Toscana Rosato

Deze kaarten zijn altijd een goede reden om bij te kletsen met onze wijnboeren. Met Italianen zijn dat over het algemeen lange gesprekken die terloops over wijn gaan en verder over familie, politiek, het leven, vriendschap, roddels over wijnvrienden en vooral veel mooie verhalen. Als je het van de andere kant beleeft is het niet veel anders. Ben je op bezoek bij het wijnhuis dan zijn ze fysiek wel aanwezig maar hangt er toch altijd nog één oor aan een telefoon. Voor ons Nederlanders, die sinds de uitvinding van de sms geen reden meer hebben om elkaar te bellen is dit misschien een vreemd gebruik, maar ik vind het wel gezellig. Goed, een korte samenvatting van het gesprek met Alessandro: zijn nieuwe en jonge vriendin is in meerdere opzichten fantastisch, de handel valt tegen maar zijn leven is fantastisch, ze drinken nu elke dag een fles Arteliquida, dat gaat de beste Toscaanse witte wijn worden en misschien komen ze op bezoek omdat ze Friese paarden willen gaan fokken in Italië.

© Pandora’s Bottle (2010) Diner met wijnmaker Alessandro Griccioli en kunstenaar Eugenia Vanni, die het label ontworpen heeft. De Magnum is een fles Arteliquida Bianco 2006, een jaargang die nog jaren fenomenaal zou smaken. De fles zonder label is de Brunello van collega Alessandro Mori, zijn eerste jaargang Il Marroneto 1980, die hij speciaal voor deze avond uit zijn kelder gehaald had. Ik krijg nog kippenvel als ik eraan terug denk. Met de Brunello die Mori ongeveer de dag van deze foto oogstte zou hij een paar jaar later voorgoed tot de wijngoden behoren met een score van 100/100 van Robert Parker.